Gisteren deed ik een rondvraag om te weten te komen wanneer ik kon ontbijten. Blijkbaar kon dat vanaf 9 of 10 uur.
Dat was voor mij te laat, dus at ik deze morgen mijn twee dagen oude chocoladekoek op als ontbijt met een slok water erbij. Zo moest ik toch niet met een lege maag vertrekken.
Voor ik de rit aanvatte, reed ik nog een rondje op het marktplein. Tot mijn grote verbazing was er toch een bar open en zo kon ik mijn ontbijt nog wat aanvullen.
Daarna begaf ik me naar de start, maar niet voor ik me goed ingeduffeld had. Het was immers maar 9 graden, maar er stond wel een prachtige zon aan de hemel.
Het was aangenaam fietsen op de rustige wegen. Na een tiental kilometer begon er een klim, in een mooi decor, tot op een hoogte van 850 meter. Daaronder zou het de rest van de dag niet meer zakken: de rit verliep steeds tussen de 850 en de 990 meter hoogte en het ging constant op en neer.
Na 30 kilometer kwam ik aan bij het embalse del Ebro en dat zou ik 35 kilometer lang volgen. Het waterpeil daalt daar nog ieder jaar door allerlei redenen.
Plots begon er een wind op te steken en die zou mij de rest van de dag parten spelen.
Zolang ik langs het meer fietste, kwam ik niets tegen om mijn honger of dorst te stillen.
Plots begon er een wind op te steken en die zou mij de rest van de dag parten spelen.
Zolang ik langs het meer fietste, kwam ik niets tegen om mijn honger of dorst te stillen.
Voorbij het meer volgde een flinke bocht naar links en daar gingen mijn laatste 25 kilometers in. Maar wat voor een kilometers! Constant moest ik beuken tegen de felle windvlagen en daarbovenop bleef het parcours constant op en neer gaan. Ik kreeg geen enkel moment om even de trappers stil te houden, zelfs niet tijdens een steile afdaling. En dat dan nog door een eindeloos dor en verlaten landschap! Dit deed mij denken aan de Meseta hoogtvlakte op de Franse camino, waar de wind ook flink tekeer kan gaan.
Na 95 kilometer was ik heel blij dat het gedaan was met stoempen.
Aangekomen nam ik vlug een douchke. En die wind heeft natuurlijk ook een voordeel: de was droogt enorm vlug.
Groetjes
 |
| Het golvend parcours |
 |
| Aguilar de Campoo |
 |
| Het dorre landschap |
 |
| Embalse del Ebro |
 |
| Welke mooie bloemetjes zijn dat? |
 |
| De lage waterstand |
 |
| Was ooit het meer |
 |
| Klik op het kaartje om te vergroten |
Bravo! Je langste rit heb je knap afgewerkt. Leuk om lezen dat het weer stukken beter is (geen regen). Op naar dag 10!
BeantwoordenVerwijderenChapeau Jan ,met je prestatie , mooi decor en de leuke verslaggeving . Verder trappen hé . Marleen
BeantwoordenVerwijderenWe volgen zoals altijd jou leuke avonturen. Geniet ervan, en dat er nog vele leuke tochten mogen volgen. Wouter, leen, Jules en Marie.
BeantwoordenVerwijderen👍👍👍 goe bezig! 👏👏👏 Je bent over de helft van de 17 etappes
BeantwoordenVerwijderenHet valt mij op dat de toch regelmatig een wasje doet- toch iets geleerd van vroeger
BeantwoordenVerwijderenWilly
Nog niemand die het bloempje herkend heeft? Het is herfststijlloos. Lijkt op een krokus, maar bloeit in de herfst, ook bij ons.
BeantwoordenVerwijderen