Bordeaux–Compostella: Dag 10: Aquilar de Campoo

Zoals bijna iedere dag, was ik vandaag om 7 uur op. Ik maakte alles klaar, nam een ontbijt en dan kroop ik op mijn fiets.

Gisteren was het nog 31 graden toen ik rond de klok van vier aankwam. Maar deze morgen bij de start was het maar 12 graden en dat maakt een groot verschil. De zon was opnieuw van de partij. Dat was al geruststellend.

Het eerste uur kon ik nu de omgeving van Aguilar de Campoo bewonderen. Enkele jaren geleden was dat helemaal anders, want toen reed ik in een dikke mist.

Na mijn stop in Cervera de Pisuerga, wachtte me direct een klim die mij tot boven de 1 100 meter bracht en dat bleef de hele rit zo. Rond de klok van 10, stak de wind weer op, natuurlijk in mijn nadeel, maar niet zo krachtig als gisteren.

De dorpjes lagen ver uiteen en opnieuw was er nergens een bar te zien, zodat ik verplicht was om een stop te houden in niemandsland. Toen ik klaar stond om te vertrekken, kwam een heer mij vragen of ik iets nodig had of even wilde uitrusten bij hem thuis. Dat aanbod heb ik vriendelijk afgewezen.

Daarna ging de rit verder tot in Guardo. Dat is een redelijk groot dorp en ik kon daar een broodje kopen.

Om uit Guardo te komen, kreeg ik een klim te verwerken die mij naar een hoogte van 1 204 meter bracht en vanaf dan ging het in volle vaart in dalende lijn naar Puente Almuhey. Onderweg kon ik in de vlucht nog lezen dat ik het nationaal park van Picos de Europa binnenreed.

Na 78 kilometer kwam ik aan bij albergue, waar ik me telefonisch moest melden om de code te kraken en de sleutel uit zijn hokje te halen.

Het is een kleine toffe albergue, gelegen boven het postkantoortje en het gemeentehuis.

Voorlopig ben ik de enige peregrino hier en waarschijnlijk zal dat zo blijven.

Vanavond om 19 uur komt er een dame om de officiële zaken af te haspelen.

Groetjes