Iedere dag is anders, dat kan ik wel weten! Gisteren bleek, toen ik na een slijtageslag was aangekomen, dat ik niks te eten kon krijgen in de bar van de albergue. Ik moest wachten tot 9 uur en in het dorpje was werkelijk niets.
Bij het avondmaal kreeg ik te horen dat je ontbijt kon krijgen van 7 uur tot half 8, want 'den baas' moest naar de markt.
Deze morgen was ik daar met nog 4 andere peregrino's die boven ons sliepen.
Na het ontbijt ben ik nog een uurtje op bed gaan liggen.
Ik had een kort gesprek met mijn kamergenoot over de Camino Olvidado. Hij vroeg mij of het klopte dat die zwaar was. Toen ik dat bevestigde, nam hij het besluit om naar Astorga te fietsen met zijn e-bike.
Om 7 uur was het 11 graden, maar om 9 uur was de temperatuur gedaald tot 9 graden.
De gps mocht zelf eens een rit uitsteken naar Ponferrada, want ik wou eens een halve rustdag inlassen.
Het begon met een lichtlopende afdaling van 11 kilometer. Maar aangenaam was het niet, de bergen zaten in de mist en het was heel frisjes.
Toen we in het eerste dorpje waren, wou de gps mij naar een onverharde weg leiden, dus heb ik het heft maar weer in eigen handen genomen.
De zon kwam er door en ik was al meer dan 500 m gedaald, zodat ik mijn warmere stukken kon uittrekken.
Na 42 kilometer kwam ik aan in Ponferrada. Een politieagent vroeg of ik de camino verder wou rijden. Mijn antwoord was negatief en ik vroeg hem naar een slaapplaats. Hij stelde de albergue voor, maar ik wou een hostal en dat wees hij aan.
Van fietsen kwam er niets meer in huis, daar de processie zich op gang trok. Hoe wisten zij dat het vandaag mijn verjaardag was. De hele stad was in feeststemming. Dan maar te voet naar het hostal. Ik kreeg een kamer toegewezen en de patrones duwde mij en mijn fiets in de lift, duwde op het knopje -1 en zo zat ik in de kelder.
Dan ging het naar de kamer, waar ik onmiddellijk alles open deed. Wat een zicht (zie foto)!
Dan ging het naar de kamer, waar ik onmiddellijk alles open deed. Wat een zicht (zie foto)!
Ik deed de was en de plas, beantwoordde mijn berichten, dronk beneden een caña en ging dan de stad in.
Ik had nog maar een voet buiten gezet en de klokken luidden, gevolgd door kanonschoten vanop het kasteel. Was dat allemaal voor mij? Ik was er van aangedaan.
Dit was de ideale gelegenheid om 's middags eens lekker te eten. Maar alles was completo, ongelooflijk!
Ik ging terug naar de kamer om een dutje te doen. Plots begonnen alle klokken te luiden. Ik ging naar buiten en Onze-Lieve-Vrouw werd de kerk binnen gedragen door in het wit geklede sterke mannen.
Dan deed ik wat veel Spanjaarden op dat moment nog doen: eten. intussen was het al 3 uur.
Vandaag kon ik opnieuw genieten van een zomerse zondag, want als je dat allemaal meemaakt, raak je de tel kwijt.
Vanavond ga ik eens die lekkere pasta eten, waar ik al zolang naar uitkijk.
Morgen begin ik aan het laatste deel van mijn camino, namelijk de Camino de Invierno.
Groetjes van een opgepepte peregrino
Wat een prachtige dag! En dat op je verjaardag. Geniet van je pasta, een biertje (of twee) en een deugddoende nacht. En geniet van de komende (laatste) dagen! Groetjes + 74 zoentjes.
BeantwoordenVerwijderenProficiat Jan.
BeantwoordenVerwijderenWat een verhaal! Speciaal voor jouw verjaardag!
Proficiat met je verjaardag, zij het een dag te laat. Bob
BeantwoordenVerwijderenInderdaad, prachtige locatie om uw verjaardag te vieren- wat anders dan bij de Russin in Verona😜😜
BeantwoordenVerwijderenWilly