Dag 2: Mios – Mimizan

Na de platte rust gisteren kwam ik te weten dat het hotel vandaag gesloten is. Ontbijten was dus niet mogelijk.

Aan de overkant van het hotel, aan de oever van de rivier de Eyre ligt een groot park. Je mag er niet picknicken, maar je kan er wel vanalles kopen. Een ontbijt kost nogal veel, dus besloot ik om deze morgen bij een warme bakker in het dorp koeken te kopen voor 's morgens en 's middags.

Het was een zwoele nacht. Door lawaai van die drukke weg en wat luidruchtige hotelgasten viel ik heel laat - of vroeg - in slaap.

Deze morgen kroop ik, na mijn ontbijt, al om kwart over acht op de fiets.

De route die ik moest volgen, liep over een tweevaksbaan zonder fietspad. Gelukkig was het zondag, waardoor er minder verkeer was. Franse automobilisten houden ook heel nauwgezet afstand van fietsers. Ik voelde me dus best veilig.

De eerste 7 kilometers was de weg kaarsrecht. Ongelooflijk!

In Biscarrosse hield ik een koffiepauze. Ondertussen probeerde ik ook mijn smartphone uit, want gisteren had ik geen verbinding. De madame van het hotel vertelde dat het hele dorp plat lag. Maar helaas... het was weer van 't zelfde. De dienster probeerde ook, maar 4G werkte niet. Dat werd dus wachten tot maandag om op zoek te gaan naar een winkel waar ze mijn smartphone op andere gedachten konden brengen.

Wat kon ik intussen anders doen dan verder fietsen? Ik volgde gedwee de fiets-gps tot ik op een bepaald ogenblik voor een gesloten weg stond: een militair domein. Er was geen doorkomen aan. De slagboom was naar beneden en daarachter zag ik ook nog eens een gesloten hek. Roos had me nochtans verwittigd, maar de routeplanner van Garmin wees mij die route aan.

Terug naar af dus... Ik kon niet anders dan een andere route nemen. Zo kwam ik op de Vélodyssée terecht. Die fietsroute kan zowel langs een drukke weg als door een bos lopen.

Zo kwam ik terecht in Parentis-en-Born, waar ik besloot een stop in te lassen en te proberen om mijn smartphone aan de praat te krijgen. Ik paste de raad die ik soms aan anderen geef nu zelf toe: volledig afsluiten. En inderdaad, ik startte opnieuw op en hij deed het terug. Méér nog, ik kreeg zelfs 5G en wat een snelheid! Ik telefoneerde en toen ik mijn vraag nog maar begon te stellen, kreeg ik het antwoord al.

Er restte mij nog 17 kilometer tot mijn slaapplaats en die werden afgehaspeld in een kokende hitte (34 graden).

In plaats van 61 kilometer, werden het er 85.

Groetjes

Garages voor schepen, die me doen denken aan paalwoningen

Saint-Jacques toont mij nu al de weg

Lac de Parentis-Biscarrosse

Een deel van de Vélodyssée

Klik op het kaartje om te vergroten